บัวสาย สามเวลา เช้า สาย และบ่าย

monofocus.in.th ผ่านมาสี่ปีแล้ว และที่บล๊อกนี้ เป็นปีที่สามได้แล้ว(?) แต่คนเขียนก็ไม่ค่อยได้เขียนเรื่องราว อัพเดทสักเท่าไรเลย ….

การเลี้ยงดูต้นไม้ ไม่ว่าชนิดใดๆ ก็ต้องอาศัยการดูแลเอาใจใส่อย่างใจเย็น ซึ่งมันจะฝึกให้เราเป็นคนใจเย็นและมีความอดทนสูง แล้วยิ่งไปกว่านั้นเมื่อต้นไม้ที่เราตั้งอกตั้งใจดูแลก็จะผลิดอกออกผลให้ได้ชมอย่างสมใจ

แต่งโดย สุภร ผลชีวิน ท่านมีผลงานทางด้านบทร้อยกรองและผลงานด้านดนตรีมากมาย “เปษณนาทฉันท์” นี้ท่านเป็นผู้คิดประดิษฐ์ขึ้นเมื่อ ปี พ.ศ. 2489 โดยการเลียนเสียงการตำข้าวด้วยครกกระเดื่อง

เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ นักประพันธ์ที่ได้รับรางวัลซีไรต์ทางบทกวี ได้ประพันธ์กลอนใช้ที่ใช้จังหวะ ลีลาครกกระเดื่องตำข้าวได้อย่างไพเราะ

ปัจจุบันคำว่า “แบบว่า” ถูกนำมาพูดกันอย่างฟุ่มเฟือย ตั้งแต่เด็ก วัยรุ่น ไปจนถึงผู้ใหญ่ ไม่ว่าจะเอ่ยปากพูดอะไรก็ต้องขึ้นด้วย “แบบ” พบเห็นกันอยู่เสมอๆ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช นักเขียนผู้เลื่องชื่อแห่งยุคได้แต่งสักวาล้อไว้ ในหนังสือพิมพ์สยามรัฐ

บทกวีชื่อ “วอนจันทร์” ของ คม ทัพแสง ในสตรีสาร ฉบับวันที่ 35/19 วันที่ 8 สิงหาคม 2525 เป็นบทร้องเล่นใหม่เทียบของเก่า สะท้อนสภาพความยากไร้ สะเทือนอารมณ์ของผู้อ่านได้ดี

แมวเอ๋ยแมวเหมียว รูปร่างประเปรียวเป็นนักหนา ….

มีครูหลายๆ ท่านกล่าวไว้ว่า “งานสอน ก็เหมือนกับการเลี้ยงกล้วยไม้” ซึ่งกว่าจะออกดอกที่สวยงามให้ผู้เลี้ยงได้ชมนั้นต้องใช้เวลานานแสนนาน ฟูมฟักทะนุทนอมอย่างใจเย็น

เป็นความรุ่งเรืองของเพลงไทยลูกทุ่งยุดหนึ่งเลยก็ว่าได้ นึกย้อนไปเมื่อประมาณ 39 ปีที่แล้ว รายการเพลงลูกทุ่งเกือบทุกสถานีก็ต้องมีเพลงของสุรพล โดนขอจากมิตรรักแฟนเพลงเป็นประจำ สมัยที่ผมอายุ 5-6 ขวบ เพิ่งได้เข้าโรงเรียนอยู่ชั้นประถม ก็ยังได้ยินอยู่เสมอๆ