หลายวันที่ผ่านมานี้ มีโอกาสได้อยู่บ้านยาวๆ หลายๆ เพราะว่าไม่ได้ทำงาน (ไม่มีงานทำนั่นเอง) กลับบ้านไปช่วยพ่อ แม่ทำสวน ก็ดีเหมือนกัน .. ผมเองก็เป็นเด็กสวนมาตั้งแต่เกิด เห็นพ่อแม่ทำสวนทุกวัน แล้วก็ได้เข้าไปช่วยงานในสวนอยู่ประจำๆ ทำให้ผมชอบนะ ชอบชีวิตชาวสวนแบบนี้จริงๆ ยังคิดอยู่เลยว่า ทำงานไปสักสักก็คงกลับมาทำสวนที่บ้านเรานี่หละ คงจะดีที่สุด

กล้วยไม้ที่แม่ชอบ แขวนเรียงรายเอาไว้ที่หน้าบ้าน บางวันก็ลืมรดน้ำบ้าง บางก็ก็เหี่ยวแห้งไป เพราะไม่ได้ดูแลสักเท่าไหร่ แม่ไม่ค่อยว่าง อยู่แต่ในสวนตลอดเลย แต่กล้วยไม่เหล่านั้นก็ยังแข็งใจชูช่อออกดอกให้ได้ชมกันบ้าง อาจเพราะได้น้ำฝนในช่วงนี้

ผมเองก็ชอบกล้วยไม้เหมือนกัน พอดีเห็นกิ่งก้านสาขาเล็กๆ แตกแยกออกมาจากกิ่งใหญ่ แล้วรากก็ยาวกำลังพอดี เลยจัดการตัดมันออกมา ใส่กระถางยัดกาบมะพร้าวลงไป เผื่อเราจะได้กล้วยไม้ต้นใหม่ ออกดอกเหมือนต้นแม่ที่ตัดออกมา

ส่วนเรื่องพันธุ์กล้วยไม้ผมเองก็ไม่ช่ำชองเท่าไหร่ แต่พอจะรู้ว่าต้นนี้เป็นพันธุ์หวาย ออกดอกสีขาวครับ

กระถางที่บ้านไม่ค่อยมี เลยเอากาบมะพร้าวมาห่อไปก่อน ให้ต้นโตแข็งแรงรากติดดีแล้วค่อยย้ายบ้านอีกครั้ง

มีคนเคยกล่าวไว้ว่า การปลูกกล้วยไม้ เราไม่ใช้คำว่าปลูก เราให้ใช้คำว่าเลี้ยง เพราะกล้วยไม้ไม่ได้ต้องการแค่ปลูกมันลงไป แต่การเลี้ยงก็เหมือนการเลี้ยงสัตว์ กล้วยไม้ก็เหมือนกัน ต้องอาศัยการดูแลเอาใจใส่บ้าง กล้วยไม้จึงจะเติบโตแล้วออกดอกสวยงามสมใจ และที่สำคัญ ไม่ว่าจะการปลูกต้นไม้ เลี้ยงกล้วยไม้ ล้วนทำให้ในใจเราสดชื่น และมีความอดทนต่อการรอคอย ดังนั้นสิ่งที่เรารอคอย และได้มาจะเป็นสิ่งที่มีค่ามากกว่าสิ่งอื่นใด

รอดูราวๆอีกสี่ – ห้าเดือน ถ้ารอดต้นก็จะเริ่มยาวและมีใบอ่อนๆ แตกแยกออกมาเพิ่มใหม่อีก แต่ถ้าไม่รอด ใบก็จะเริ่มเหลืองแล้วจะเหี่ยวเฉาไปในที่ (หวังว่ามันคงจะไม่เป็นเช่นนั้นนะ)